Al eerder schreef ik over de activiteiten van de ministersploeg op het web . Dat leverde links en rechts nogal wat reacties op, zelfs tot Planet aan toe.
Kort geleden schreef Renata Verloop er in een iets andere context op Frankwatching over. Conclusie was dat er op persoonlijk vlak niet zo heel veel mee gebeurde.
Wat schets mijn verbazing dan ook dat ik vanochtend op het RTL Nieuws het bericht zag dat ministers en staatssecretarissen hun weblogs niet meer mogen gebruiken voor ‘partijpolitieke doeleinden of persoonlijke imagebuilding’.
Beleid wordt dat alle teksten die bewindslieden schrijven in lijn moeten zijn met het kabinetsbeleid. Er mag dus niet meer geschreven worden over eigen meningen. En je mag je zelf niet profileren. Dat wel doen zijn volgens mij toch juist echt basisprincipes van het bloggen.
Nu zijn er maar weinig bewindslieden die zich bezighielden met deze materie dus echt heel veel impact zal het nu niet hebben, maar een statement is het wel. Een weblog is mijns inziens echt iets persoonlijks. De vraag is of een regering over die inhoud mag beslissen.
Als het zou gaan om weblogs die gelieerd zijn aan een departement (waar Renata het bijvoorbeeld over had) is er misschien wat voor te zeggen, omdat deze het beleid moeten ondersteunen. Maar als het om de ‘persoonlijke’ blogs zoals http://www.wouterbos.nl/ gaat is het mijns inziens toch iets anders.
Zou een bedrijf bijvoorbeeld hun medewerkers mogen verbieden om persoonlijk te bloggen?











[...] Twitter en met name Bas van den Beld las ik dat ons kabinet nu echt aan het doordraaien is. Leden van het kabinet mogen niet meer bloggen als het buiten de partijprincipes kan vallen of persoonlijkeis.. Man o man wat een denkfouten op een rij. Stem op artikel / voeg toeaan: [...]
Het is inderdaad een opzienbarend bericht. Op zich logisch dat er onderscheid wordt gemaakt tussen de bewindspersoon als leider van een ministerie of als leider van een politieke partij. Dat het weblog van Rouvoet wordt doorgeplaatst op de website van de ChristenUnie is een ongewenste situatie, omdat dan onduidelijk is met welke pet hij op spreekt.
Mijn grootste vraag is of de restrictie die nu wordt opgelegd ook geld voor andere (traditionele) media. En ik zou graag bij de discussie vrijdag in de Ministerraad willen zijn…
Dank voor je reactie Renata, ik zou inderdaad ook wel bij de ministerraad willen zijn vrijdag! Crux zit hem met name in waar het weblog geplaatst is en wat het onderwerp is.
Politici liggen niet wakker van het internet… alleen als er verkiezingen op komst zijn, duiken ze even weer op.
Ook als er zich een crisis voordoet, gebruiken ze het www niet. Lijkt mij nochthans nuttig om één en ander te duiden. cfr. site van Vlaams Minister Moerman die gisterenavond ontslag nam
http://www.fientjemoerman.be/
Je kunt van mensen, of het nu werknemers, directeuren, zelfstandigen, ambtenaren of politici zijn niet verwachten dat ze hun identiteit splitsen. Het feit dat een minister ook van een politieke partij is, is iets wat iedereen weet. Je mag wel van politici integriteit verwachten. En dat betekent dat ook politici bewust moeten zijn van waar zij op internet welke teksten plaatsen. Zij hebben hierin zelfs een voorbeeld functie. En als dat betekent dat ze meerdere weblogs moeten bijhouden dan lijkt me dat een prima oplossing.
Ben ook benieuwd wanneer het woord “twitter” in de tweede kamer voor het eerst gaat vallen. VS presidentskandidaat Barack Obama heeft het kanaal inmiddels gevonden, en staat met bijna 5000 followers in de 10 van meeste gevolgde twitteraars: http://twitter.com/BarackObama
Bedankt voor jullie reacties Stef en Tom! Heb het idee dat in het buitenland (lees Belgie en de VS) er toch duidelijk anders om wordt gegaan met deze materie.
Zeker de VS is zoals Tom aangeeft een heel ander verhaal. Nederland kan daar echt een voorbeeld aan nemen. Het woord “twitter” in de 2e kamer verwacht ik dan ook nog niet zo snel.
Ik ben het met je eens Tom dat politici moeten opletten wat ze zeggen, daarom lijkt mij een onderscheid tussen een persoonlijk (partij-getinte) blog en een apart departementsblog goed. Maar ik denk dat het niet zover mag komen dat de persoonlijke blogs door bovenaf worden bepaald.
eens Bas. Ik ben geen voorstander van blogbeleid en voorschriften. Niet binnen ondernemingen en niet in de politiek. Dat ondermijnt juist de mogelijkheden die deze toepassingen ons bieden.
[...] Bloggende bewindslieden onder controle [...]